زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

عامر بن حفص





ابویقظان عامر بن حفص سحیم عجیفی (م ۱۹۰ هـ)، از عالمان به اخبار و انساب در قرن دوم هجری قمری بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابویقظان عامر بن حفص سحیم عجیفی، نامش عامر و لقب او سحیم بوده است و به جهت این‌که خیلی سیاه‌چهره بود، به اسود معروف شد. او عالم به اخبار، انساب، بدی‌ها و خوبی‌ها و در آنچه که روایت می‌کرد موثق بود. غالباً نمونه‌ای از شعر و اخبار هر شاعری را یادداشت می‌نمود.
[۳] سزگين، محمد فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲/۱، ص۶۰.


۲ - آثار



ابویقظان کتابی در نسب دارد که متضمن اشعار نیز می‌باشد و عطاء بن مصعب (م ۲۰۰ هـ) آن‌را نقل می‌کند. آثار دیگر او عبارت‌اند از: کتاب النسب الکبیر کتاب النوادر کتاب اخبار تمیم حلف تمیم بعضها بعضا و نسب خندف و اخبارها.

۳ - تاریخ وفات



ابویقظان در سال ۱۹۰ هـ درگذشت. برخی سال وفات او را ۱۷۰ هـ دانسته‌اند.

۴ - مطالعه بیشتر



برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه شود.
[۹] ابن‌حجر عسقلانی، احمد بن علی، الاصابه، ج۶، ص۳۶۱.
[۱۰] دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه دهخدا، ج۱، ص۸۱۳.


۵ - پانویس


 
۱. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۲۳.    
۲. ↑ کحاله، عمر رضا، معجم المؤلفین، ج۵، ص۵۳.    
۳. ↑ سزگين، محمد فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲/۱، ص۶۰.
۴. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۲۳.    
۵. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۳، ص۱۳۴۲.    
۶. ↑ زرکلی، خیرالدین بن محمود، الاعلام، ج۳، ص۷۹.    
۷. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۲۳.    
۸. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۱۷، ص۱۱۹.    
۹. ↑ ابن‌حجر عسقلانی، احمد بن علی، الاصابه، ج۶، ص۳۶۱.
۱۰. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه دهخدا، ج۱، ص۸۱۳.


۶ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۴۱۹، برگرفته از مقاله «ابویقظان عامر بن حفص سحیم».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.